Birdie birdie in the sky

Birdie birdie in the sky
You just dropped something in my eye
But I don’t care I don’t cry
I just thank God that cows don’t fly

Een humoristisch gedichtje om mee te beginnen en ongetwijfeld moet dit gedicht door Laura’s hoofd zijn geschoten afgelopen zondagmiddag. Aangezien het druilerig weer was, was het ideaal weer om even de stad in te lopen om, zoals gewoonlijk, te belanden op het terras bij Belgisch café restaurant Olivier.

Al snel stonden er heerlijke Leffe biertjes voor onze neus terwijl het heerlijk kijken was naar de voortschrijdende mensenmassa die in grote getale naar Utrecht waren gekomen om te shoppen en te kijken naar een of ander muzikaal event op boten in de grachten.

Keuvelend over die mensen en genietend van een biertje bleek voor Laura al snel dat al ‘het goede’ van boven komt, want er was eens een duif. Een grote duif die zich prachtig posteerde op de rand van het dak en met uitermate grote precisie zijn boodschap naar beneden liet vallen.

Normaliter niets aan de hand, maar tsja, de duif had zo goed gemikt op Laura’s schoot dat zij als het perfecte lijdende en meewerkende voorwerp moest en kon fungeren. Tactisch was het misschien niet, maar wat heb ik gelachen en nu ik dit stukje schrijf, schiet het woord ‘Priceless’ in mijn hoofd want zo zou je het moment het beste kunnen omschrijven.