Luisteren doe ik toch niet
Blog-stress. Een blogger die doorgaat, móet schrijven. Ook zonder inspiratie. Liefst elke dag. Blog-stress ligt dan op de 
loer.
Zeker als je je iets aantrekt van het geklaag van de voorheen zo aanwezige vaste schare bezoekers is blog-stress een gevaar wat op de loer ligt. Ik wil nou niet zeggen dat ik mij niets aantrek van het geklaag van mijn vader, mijn zusjes en anderen normaliter, maar mijn credo is dat ik post wanneer ik zin en inspiratie heb dus ik schrijf onregelmatig.
En dus wimpel ik het geklaag keer en keer af, benadruk ik dat ik het enkel doe als ik zin heb en bovenal inspiratie, ook al levert het die teleurgestelde blik van mijn vader op waarbij het dan net is alsof ik naar een droevige cocker spaniel kijk.
Maar nu heb ik weer inspiratie. Niet een belofte om dagelijks weer te posten, maar de ‘mood’ is back. En vind je dan toch dat ik nog te weinig post houd dan vooral jouw mond want er naar luisteren doe ik toch niet. Iets wat mijn ouders bekend moet voorkomen…
Reacties
door Niels op February 19th, 2009 at 7:38 pm
Welkom terug!
door Schumi op February 23rd, 2009 at 10:22 pm
Eindelijk……. begon me het nut van mijn leven al af te vragen….;-)
door Gerben Dijkgraaf op February 23rd, 2009 at 10:58 pm
Dat kan ik me bij jou nog voorstellen ook :p, als je nu al samen met de wannebe moederkloek rondloopt bij het circus jezelf afvragend hoe het zal zijn als je samen met een grote schare kids achter je aan naar de hedendaagse variant van Pipo de clown gaat.
door Simone op February 28th, 2009 at 4:19 pm
Ik ben lang genoeg weggebleven zie ik er staat weer eea op deze site