Gelukkig bereikte mij onderweg naar huis het nieuws dat de tests voor mijn vader goed zijn afgelopen en dat hij donderdag weer naar huis mocht. Aangezien er geen gegadigden waren voor het kaartje (van maar liefst € 85,15) besloot ik om toch maar naar het concert te gaan.

Met dat positieve nieuws kon ik toch opgelucht genieten van een uitermate energiek optreden van Bruce Springsteen en zijn E Street band. Aangezien het mijn eerste keer in de Amsterdam Arena was, hoopte ik dat het geluid wel wat beter zou zijn dan de reviews die ik erover gehoord had.

Nou….het geluid is ronduit slecht. De tactiek in de Arena is echter om de muziek gedurende eerste nummers zo loei- en loeihard te zetten dat je oren in no time lichtelijk doof raken met als gevolg dat je de rest van de avond niet beter weet dan dat het geluid prima is.

Toch mocht dat de pret niet deren, want het optreden was werkelijk fantastisch en veel van de wannebee bands van tegenwoordig mogen nog wel wat leren van performers zoals “oudje” Bruce Springsteen (en Bryan Adams) want zij weten het publiek er fantastisch bij te betrekken en gaven zij zich helemaal om er voor ons een fantastische avond van te maken en dat is ze zeker gelukt!

In plaats daarvan ben ik rustig even met Laura een hapje gaan eten bij eetcafé Roos in de twijnstraat en ten opzichte van mijn eerdere review over het eetcafé stel ik deze nu iets bij. Zo was het eetcafé opgenknapt, waren er betere tafels, was de bediening beter en smaakte het eten prima voor de prijs die je ervoor betaalt. Kortom, de verhoudingen klopten.

Wat ik echter niet wist, is dat ook in dit eetcafé de tent omgetoverd zou worden tot een heus Oranje supporterslounge en zaten wij tijdens de koffie maar aan de bar terwijl de wedstrijd op een groot scherm geprojecteerd werd.

Met het spel van Oranje werd het toch een fantastische eerste helft die wij bij het eetcafe hebben gekeken om de tweede helft thuis te kijken en wat een geweldige wedstrijd werd het. Laten we hopen dat Oranje net zo presteert in de wedstrijden op weg naar de finale! Dit radioverslag van Jack van Gelder over de wedstrijd Nederland – Frankrijk is werkelijk fenomenaal om nog eens terug te luisteren!

Woorden die je in no time echt de keel uit hangen, want keer op keer komt die Kawashimi weer met zijn tips & tricks en word je allergisch voor zijn gemekker over de prefrontale cortex….een beetje lastig omdat ieder mens klaarblijkelijk over zo’n cortex beschikt.

Desalniettemin, ondanks die dr. Kawashima Sambal bij, moet ik zeggen dat het wel een aardig spel is om te spelen alhoewel ik ten zeerste betwijfel of mijn hersenleeftijd positief wordt beïnvloed door onder andere te simpele rekensommetjes, driepuntsberekeningen en hardop lezen.

Zou ik dit spel aan iemand adviseren? Enkel en alleen indien je met meerdere personen dit “spel” speelt, kan het leuk worden doordat je toch onderlinge competitie krijgt. Gelukkig heb ik wat meer intellectuele spellen aangeschaft zoals Mario Kart en Mario Super Bros zodat ik mij tijdens de vakantie zeker niet hoef te vervelen .

Na een wonder boven wonder voorspoedige rit kwamen wij aan bij hotel Bergère wat met recht een prima trendy hotel is waar het prima toeven is op loopafstand van het echte authentieke centrum van Maastricht. Het is dan ook niet meer dan logisch dat wij na het inchecken de stad zijn ingedoken en op een terras hebben genoten van een prima biertje en prachtig zonnetje.

Daar ik Maastricht in het verleden enkel gezien heb vanuit de auto viel het mij op dat het centrum van Maastricht uitermate klein, maar wel gezellig is. Wat mij erg aansprak, was de combinatie van oude en nieuwe panden wat in Maastricht prachtig is uitgevoerd.

Gelukkig was de grootte van het centrum geen graadmeter voor het aantal barretjes en restaurants want wij hebben genoten van gezellige barretjes, terrasjes en restaurants, zelfs toen het weer op zaterdag wat minder was in het altijd zonnige (kuch kuch) zuiden en Laura hard op weg was de winkels in Maastricht leeg te kopen.

Al met al kijk ik terug op een fantastisch weekend en rest mij enkel nog te zeggen dat een weekendje Maastricht een aanrader is en voor ons een prima voorbereiding was op de vakantie in Bormes les Mimosas.

Vooraf reserveren, wat Laura gelukkig gedaan had, bleek geen overbodige luxe, want toen wij kwamen, moesten wij nog even aan de bar wachten en dat bleek al een perfect begin van de avond te zijn.

Zeer gastvrij werden wij voorzien van briljant lekkere Mojito’s, stokbrood en zelfs nog een lekker hapje omdat wij moesten wachten en die goede lijn werd voortgezet toen wij eenmaal aan tafel zaten.

Werkelijk tong- en oogstrelende gerechten werden ons voorgeschoteld en zelden heb ik zo ontzettend genoten van eten in een restaurant. Barsserie Appart is werkelijk een toprestaurant en als jij een keer in Maastricht bent, moet je ook zeker bij dit restaurant gaan eten (reserveer!).

De naom Pieke Potloed kump vaan ‘t legendarisch rotjoonk oet ’t poppespeul vaan Pieke Dassen. Heidoor is in Mestreech de naom oetgegreujt tot ’n begrip.

Denk je dat dit al uitermate vreemd leest? Als je het hoort, klinkt het pas echt debiel zoals alleen de Zuiderlingen kunnen praten. Pieke Potloed is een restaurantje in centrum Maastricht waar wij toevallig langsliepen en besloten om te gaan eten en het is absoluut een aanrader.

Van binnen oogt het meer als een donkerbruike kroeg, maar de prima bediening en het heerlijke eten maakten het tot een geweldige avond en restaurant Pieke Potloed krijgt van mij het predikaat “Aanrader” voor als je in een hele relaxte ambiance wilt genieten van prima en ruim voldoende eten! Een echt authentiek Maastrichts restaurant met dito eten!

Op het podium staat dan niet een artiest uit die tijd, maar staat Room Eleven, gekleed in smoking met de zangeres in een kleurrijk jurkje. Als je het café binnen komt lopen, word je begroet door haar warme stem als een warm kleed in koude tijden. Prachtig.

Kortom, ik was zeer aangenaam verrast van het geweldige optreden van Room Eleven. Geweldige performance op een mooie locatie en uiteraard speelt Room Eleven niet enkel blues en wisten zij met hun gevarieerde repetoire er een fantastische avond van te maken. Ik heb niet vaak zulk een overweldigend applaus gehoord, maar het was absoluut verdiend.

Tot voor kort had ik nog nooit gehoord van Room Eleven, maar wat mij betreft zijn zij, zeker met hun album Mmm…Gumbo, een absoluut pareltje van Nederland!

Aan de bar werden wij al uitermate gastvrij onthaald en werd ons eerst een heerlijke MaredSous voorgeschoteld die ik de rest van de avond ook ben blijven drinken terwijl Laura toch maar snel overschakelde op de door haar zo geliefde Leffe Blond.

Olivier is gevestigd in de voormalige Maria Minor kerk in het centrum van Utrecht en het is werkelijk een fantastisch pand met een rijke historie.  Deze Maria Minor is van oorsprong een schuilkerk. In de zestiende eeuw, ten tijde van de reformatie en de beeldenstorm, kon het gevaarlijk zijn openlijk je geloof te belijden en werden er panden gebouwd die van buitenaf op een gewone woning leken, maar van binnen een kerk herbergden. Om in Olivier een nostalgische sfeer te realiseren, zijn zoveel mogelijk elementen van de ‘schuilkerk’ uit 1860 behouden, zoals de altaarnis, de gewelven en het orgel.

Al met al een hele gezellige avond met heerlijke biertjes en een prima maaltijd. Wil je een keer in een mooi pand genieten van heerlijke biertjes en/of lekker uit eten? Dan is Belgisch café restaurant Olivier absoluut een aanrader. Misschien een tip voor de volgende kwartaalborrel?

Anyway, restaurant Phonsawan adverteert zelf met een aantal slogans waaronder “Wilt u zich echt gast voelen” en ik kan beamen dat de warme sfeer en de prima bediening met grote glimlach en deskundigheid die slogan volkomen waarmaken.

Het eten? Normaal zou ik er een heel epistel aan kunnen wijden, maar ik ben een groot liefhebber van Thais eten en dit eten was ronduit heerlijk. Heerlijke geuren, prachtige presentatie van het eten en weergaloze smaak. Vooraf ben ik begonnen met een combinatie van zes voorgerechten waarna ik als hoofdgerecht een heerlijke krokodillentournedos in een pittige rode curry had. Heerlijk!

Ik heb veel gegeten doch achteraf heb ik geen moment het gevoel gehad dat er een blok in mijn maag lag en wat mij betreft is dit restaurant een voorbeeld voor zoveel andere restaurants. Ben je in Den Haag, ga dan zeker eens eten bij Phonsawan want daar weet je dat je goed zit. En de avond? Die was uiteraard heel gezellig!

Bijna overal lees ik positieve reviews over dit boek en uiteraard kan ik mij er niet in vinden. Het boek leest vervelend weg voor iemand die al actief in die business is. True, het is simpel en toegankelijk geschreven en er zitten her en der wat leuke stukjes in over typische situaties die je tijdens een webtraject tegenkomt, maar is ook uitermate vervelend als je al van de hoed en de rand op de hoogte bent.

Wat mij betreft dus geen aanrader en ken ik betere boeken waar je je geld aan kunt besteden tenzij je totaal onbekend bent op het gebied van webtrajecten.